150 ha natuur, 0 euro subsidie

Afgelopen weekend voerde Natuurpunt verspreid over heel Vlaanderen acties tegen de hervormingsplannen voor de (financiële) ondersteuning van aankoop en beheer van natuurgebieden. Want wat momenteel (voorlopig op niveau van de administratie) voorligt, zou rampzalige gevolgen hebben voor kleinere gebieden in heel Vlaanderen. De focus wordt immers gelegd op realisatie van natuurdoelen in de grotere, Europees beschermde natuurgebieden. Dat is uiteraard nodig, maar als dat betekent dat de meer verspreide, kleinere natuurgebieden niet meer ondersteund worden, doen we een heel slechte zaak. Zowel voor de natuur zelf (want iedereen die iets weet van ecologie weet dat grote natuurgebieden met ‘stapstenen’ met elkaar moeten verbonden worden) als voor de Vlaming (want natuur dicht bij huis is heel belangrijk voor de leefkwaliteit) . Zo zouden bvb. enkel gebieden groter dan 10 ha nog kunnen erkend worden als natuurreservaat (en dus beheersubsidies krijgen) en zouden ook aankopen alleen nog steun krijgen als er onmiddellijk meer dan 10 ha aaneengesloten gebied aangekocht kan worden. Ook bestaande natuurgebieden kleiner dan die 10ha zouden hun erkenning kunnen verliezen.

Ook in Zuid-West-Vlaanderen organiseerde Natuur.koepel een actie. Samen met Lize Feryn werd naar een klein lokaal natuurgebiedje zowat onder de kerktoren van Deerlijk getrokken. Het Wijmelbroek is een klein gebiedje van 3,7ha waar er geprobeerd wordt om het landschap vol kleine landschapselementen zoals dat vroeger voorkwam te bewaren en de dieren en planten die daar thuishoren een plaats te geven. Onze regio rond Kortrijk is een van de natuurarmste en streken van Vlaanderen en sterk verstedelijkt. De grondprijzen zijn er hoog, natuur is versnipperd en staat onder zware druk van industrialisering, uitbreiding van woongebieden en intensieve landbouw. Harde bestemmingen (wonen, industrie, wegen,…) worden vlot gerealiseerd, groene bestemmingen blijven dikwijls theorie op een gewestplan of ruimtelijk uitvoeringsplan. De politieke wil om te gaan voor die realisatie van meer natuur is heel beperkt. Papier is gewillig, maar op terrein beweegt er weinig.

De rampzalige gevolgen van de hervormingsplannen van de Vlaamse administratie worden duidelijk met een aantal cijfers. Natuurpunt beheert in Zuid-West-Vlaanderen zo’n 150 ha natuur, verspreid over een 42-tal gebieden. Ongeveer een derde is in eigendom van Natuurpunt, de rest wordt beheerd via een overeenkomst met een overheid (gemeente, provincie, Vlaamse administraties zoals Waterwegen&Zeekanaal, Agentschap Natuur en Bos,… of de NMBS). Welgeteld 2 (sic) zijn er groter dan 10ha, de Avelgemse scheldemeersen (33 ha – in eigendom) en de Vaarttaluds in Moen (15ha – via W&Z). Niet toevallig gebieden in de meer landelijke stukken van de regio. Het ligt nochtans zeker niet aan de inspanningen die geleverd worden om gronden aan te kopen, maar dit is heel dikwijls een moeilijk verhaal. Terwijl de politiek wel gebruik wil maken van aankopen door een natuurvereniging. Dit is immers voor de overheid een veel kostenefficiëntere manier om  natuur te creëren: aankoop en beheer zijn veel goedkoper dan dat de overheid het zelf moet doen. Je kunt je voorstellen dat in een regio waar het enkele enkele decennia in beslag neemt om aan 150ha te komen, het quasi onmogelijk is om 10ha in één keer aan te kopen. Bovendien worden er types natuur uitgesloten van subsidiëring (zoals soortenrijke graslanden). Laat nu de weinige gebieden in onze regio die groter zijn, bij die types horen.

Slotsom is dus, als de voorliggende ontwerpen realiteit worden: voor 150ha natuur wordt door Vlaanderen nog 0 euro uitgetrokken. Zélfs van de CD&V kan dat toch niet de bedoeling zijn?

Advertenties