IHD en PAS als opstap naar nieuw landbouwmodel

IHD= instandhoudingsdoelstellingen
PAS= programmatorische aanpak stikstof

mijn tussenkomst in de provincieraad bij een motie die unaniem goedgekeurd werd over dit thema:

Beste collega’s,

We zijn wellicht het eens dat de aanpak van de Vlaamse regering in het dossier van de instandhoudingsdoelstellingen en programmatorische aanpak stikstof niet de goede is. De situatie waar de landbouwers die een rode of oranje brief kregen in zitten, is onaanvaardbaar. Het is dan ook een goede zaak dat we unaniem een signaal kunnen sturen naar de bevoegde minister Joke Schauvlieghe.

We zullen het ook eens zijn dat landbouw een belangrijke sector is, voor voedselvoorziening, op economisch vlak, voor het (West-)Vlaamse landschap… En ook dat boeren moeten kunnen boeren en hun brood verdienen.

Maar de aanpassingen die Groen vroeg en kreeg aan de oorspronkelijke versie van de motie zijn wel degelijk belangrijk. De teneur van het signaal dat we willen geven, mag immers niet zijn dat natuur dan maar moet wijken en ondergeschikt is aan de landbouwbelangen.

De echte uitdaging bestaat er in om de twee sectoren met elkaar te verzoenen en een landbouw-model na te streven dat natuur een plaats geeft en omgekeerd. En dat kan, daar zijn wij bij Groen van overtuigd.

En dan moet het beleid een andere richting uit, op minstens 3 vlakken. En dat is wellicht is waarover we het minder eens zijn.

  • Struisvogelpolitiek: het verhaal van de instandhoudingsdoelstellingen en de stikstofproblematiek is al jaren gekend en het beleid (de laatste 10 jaar onder CD&V-ministers) wist dat dit eraan kwam. De aanpak werd echter steeds vooruitgeschoven tot men nu niet meer anders kan. De gevolgen ondervinden de landbouwers die de bewuste brieven in de bus kregen.
  • Eerlijke prijzen: landbouwproducten zijn te goedkoop. De landbouwer heeft zo geen evenwicht meer tussen de geleverde inspanningen en de economische return. En kan door de lage opbrengst ook zijn bedrijfsvoering niet aanpassen naar een meer duurzame aanpak.
  • Massaproductie: er is een evolutie naar steeds meer en meer en het beleid stimuleert grootschaligheid. Dat is geen goede zaak voor het milieu, meestal ook niet voor de Vlaming en zelfs ook dikwijls niet voor de landbouwer zélf. Heel wat landbouwers worden gedreven naar grote investeringen en hebben later moeite om hun leningen terug te betalen.
  • De varkenssector is een goed voorbeeld: we voeren veevoeder in van de ene kant van de wereld, voeren de varkens uit naar een andere kant van de wereld, en hier blijft een beperkte opbrengst achter en een berg mest, die voor milieuproblemen zorgt. Meer en meer varkensbedrijven worden overgenomen door veevoederbedrijven omwille van schulden. Ik denk niet dat meer varkens een goed antwoord is op de lage prijzen in de sector. En de recente boycot door de politieke situatie in Rusland toonde hoe kwetsbaar zo’n massaproductie is.

Laat ons dus vandaag volmondig deze motie steunen, maar laat ons in de toekomst ook werken aan een ander landbouwmodel. De provincie neemt al heel wat lovenswaardige initiatieven rond pakweg landbouwverbreding of efficiënter omgaan met natuurlijke hulpbronnen, en we gaan in West-Vlaanderen ook het wereldwijde, Europese of Vlaamse landbouwbeleid niet bepalen, maar we kunnen en moéten wat ons betreft meer vraagtekens durven zetten bij het huidige landbouwbeleid.

Maarten Tavernier, provincieraadslid

Advertenties