Enkel interesse in moties over geld

Beste collega’s,

Toen ik in de jeugdbeweging zat, speelde ik al graag eens mee in de toneelstukjes voor het jaarthema of op kamp. En ik geef toe, die ervaringen gebruik ik al eens in de politiek. Maar ik moet zeggen dat er hier nog veel grotere talenten zitten dan mezelf. Er zijn hier ongetwijfeld mensen die amateurtheater spelen of toneelschool gevolgd hebben. Waarschijnlijk was ‘hoe wring ik mij in zoveel mogelijk bochten om geen standpunt te moeten innemen’ een van de lesonderdelen.

Want blijkbaar was het debat van vorige maand alleen maar een stukje toneel. We zien vandaag allerlei flauwe excuses om de onderwerpen die de raad vorige maand naar de deputatie verwezen om consensus te zoeken, weer van de agenda te evacueren.

We hebben vorige maand een boeiende discussie gevoerd over de invoering van statiegeld. Ik heb naast Groen, nog 2 partijen (CD&V en Sp.a) horen verklaren dat ze de motie zouden steunen. Andere partijen hadden wel opmerkingen, maar er was niemand die ontkende dat zwerfvuil langs onze wegen een probleem is waarvoor het huidige beleid niet volstaat. We konden gisteren trouwens in de krant lezen dat minister Schauvliege een concreet scenario uitgepikt heeft en verder laat concretiseren. Volgens 1e deputé Decorte moest het mogelijk zijn om een formulering te vinden die alle partijen zouden kunnen steunen. Dat is heel iets anders dan vandaag gebeurt.

Wat is hier eigenlijk het echte probleem? Mag een voorstel van de oppositie niet goedgekeurd worden? Mogen de meerderheidspartijen niet meer voor hun eigen mening uitkomen als ze niet op dezelfde golflengte zitten? Of zijn jullie bang om naar Vlaanderen toe een standpunt in te nemen en lopen jullie zo aan de leiband waar de NVA jullie graag ziet?

Er zijn provincies waar ze meer moed hebben. De Limburgse afvalintercommunale is niet bang om een standpunt in te nemen. Ze hebben er zelfs een krantenadvertentie voor over. Ik veronderstel niet dat de politieke samenstelling van het bestuur zo erg veel verschilt van die in deze raad. En wij durven geen motie tot een stemming laten komen.

Dat er voor de poldergraslanden geen consensus zou gevonden worden, dat verrast natuurlijk minder. De ontwerpteksten die circuleerden gingen enkel over een timing van een beslissing en de huiskavel. Dat zouden wij in elk geval nooit goedkeuren. Maar zelfs een signaal aan de minister om tenminste snel tot een beslissing te komen en op die manier toch de procedure uit het decreet niet helemaal aan de laars te lappen, daar komen we niet toe. Wellicht hadden jullie bij de doorverwijzing van vorige maand gehoopt dat er ondertussen een beslissing zou zijn, zodat dit zonder voorwerp was, maar de minister is dus nog trager dan jullie verwachten.

Welk beeld geven jullie daarmee aan onze inwoners? Willen we echt de indruk geven dat we het enkel de moeite vinden om een motie te behandelen als het over het geld gaat van onze eigen structuren. De vele blikjes langs de weg, waar onze diensten sensibilisatiecampagnes over organiseren en onze gouverneur de handhaving wil versterken, daar houden we onze mond over.

Maar als het geld van de resocs in het gedrang komt, dan kruipen we in onze pen! Net zoals enkele jaren geleden het uitstel van de opstart van het plattelandsfonds wel tot een motie leidde. Geld dat afgenomen wordt of niet komt ligt blijkbaar gevoeliger dan de geldverspilling door de vele kosten die lokale besturen moeten maken om het zwerfvuil op te ruimen.

En ik zou nog 1 item vergeten. Als jullie zich kunnen profileren naar de landbouwers in onze agrarische provincie, dan geeft het ook niet om met een motie tegen de Vlaamse ministers in te gaan. Misschien moest ik in de motivatie voor de statiegeldmotie nog vermelden dat zwerfvuil ook voor landbouwers een probleem is. Blikjes die machines beschadigen of nog erger, de maag van de koeien in de wei, is immers ook voor de landbouw een groot probleem.

Als bij elke motie – of toch die vanuit de oppositie – de trukendoos wordt uitgehaald wordt om er maar niet over te moeten stemmen, dan kiezen we ervoor om te doen wat de NVA graag zou hebben. Ons in stilte bezighouden, en liefst met zo weinig mogelijk middelen. Dat is niet onze manier om aan politie te doen, en ik zou van de meerderheid toch ook iets anders verwachten.

Advertenties