Van 72 naar 35: gaan we verschil merken?

De kogel is door de kerk. We weten hoe de halvering van de provincieraden, zoals aangekondigd in het regeerakkoord er zal uitzien. In West-Vlaanderen schieten nog 35 provincieraadsleden over, van de huidige 72. De vorige legislatuur waren er nog 83.

Is dat nu erg?

Logisch is het in elk geval niet. De provincieraad wordt zo kleiner dan de gemeenteraad van een aantal steden in de provincie. De Brugse gemeenteraad telt 47 leden, in Oostende zijn er dat 43, in Kortrijk 41, in Roeselare 37. Het besturen van een centrumstad wordt zo blijkbaar belangrijker en/of moeilijker geacht dan dat van een hele provincie, al wordt er dan geknipt in de bevoegdheden.

Maar zal het ook een groot verschil maken?

Als je afgaat op de inbreng van de provincieraadsleden in de vergaderingen, zou ik zeggen: weinig. Het aantal provincieraadsleden dat een zinvolle inbreng heeft in de debatten in de plenaire vergadering en de commissies is zeker niet hoger dan die 35. Er zijn heel wat raadsleden uit de meerderheid van wie we in de formele vergaderingen de stem weinig tot niet horen, behalve als het over hun eigen gemeente of de directe omgeving gaat. En ook bij de grote fractie van de oppositiepartij NVA zien we dat fenomeen, niet elk provincieraadslid is –diplomatisch uitgedrukt- even sterk. Als de actieve helft zou overblijven, zal dat voor het publieke debat weinig verschil maken.

Alleen is dat eerste natuurlijk lang niet zeker. Schepenen van grote steden raken bijvoorbeeld gemakkelijk verkozen in de provincieraad, maar er zijn er veel die behoren tot de zwijgende meerderheid, en de hele vergadering tokkelen op de laptop, meer voor hun schepenmandaat dan voor hun werkzaamheden in de provincie. En toegegeven, leden van de meerderheid hebben natuurlijk ook andere kanalen om invloed uit te oefenen dan de oppositie. Zij kunnen rechtstreeks de deputés aanspreken rond dossiers en thema’s. Ook op wat er besproken wordt op de fractievergaderingen van de andere partijen hebben wij het raden. Maar ik heb niet het gevoel dat er veel zijn die daarbij van onder hun eigen kerktoren uitkomen. De grote fracties hebben dan ook uit elke hoek van de provincie wel iemand zitten.

Groen werkt zo niet, onze mandatarissen zijn altijd provincieraadslid voor de hele provincie geweest. Ondanks dat we de kleinste fractie zijn in de provincieraad, durven we daarom toch zeggen dat we de actiefste zijn. Maar ook voor Groen zal de vermindering van het aantal raadsleden natuurlijk gevolgen hebben. We zijn nu met vier, de fractie is bij mijn weten nog nooit zo groot geweest. Dat betekent dat we ook al het werk onder ons vier kunnen verdelen, en we zijn mooi complementair. Zowel op vlak van regionale spreiding als naar thema’s toe. Met maar 35 provincieraadsleden meer wordt dat een onmogelijke opdracht en zal de werkdruk voor de toekomstige fractie opnieuw hoger liggen. Het doel lijkt mij om in elk kiesgebied nog een verkozene te halen.

Die kiesgebieden, bij de vorige verkiezingen al (gelukkig maar) een stuk groter dan vroeger, worden herleid tot 3 in onze provincie: regio Brugge, Kortrijk-Roeselare-Tielt en de Westhoek. Zoals het was voor nationale verkiezingen voor 2003. Dat betekent dat er minder concurrentie zal zijn tussen de huidige fractie als te vrezen was bij bvb. een provinciale kieskring met maar 1 lijst voor de hele provincie. Even in de veronderstelling dat van de huidige fractie iedereen zin heeft om door te doen (de beide leden van de vorige fractie zaten 18 jaar in de provincieraad), kan ikzelf de lijst trekken in KRT, Gerda in Brugge, en hoeft de partij enkel in de Westhoek de keuze te maken tussen Herman en Alex. Maar waar vroeger de 1e zetel altijd in Brugge viel, omdat dat de grootste kieskring was, zal dat nu wellicht niet meer het geval zijn.

Bij de andere partijen zal het effect vermoedelijk worden dat de grote steden een stuk meer zullen wegen dan nu. De kleine kieskringen zorgden ervoor dat ook kleinere steden en gemeentes aan bod kwamen, maar dat wordt nu een stuk moeilijker. Veel van onze collega’s hebben daar dan ook schrik van.

Ook als je afgaat op het huidige aantal vertegenwoordigers van de provincie in allerhande commissies, structuren en nevenorganisaties, dan zal dat nogal wat impact hebben op de agenda van de overblijvende helft van de provincieraadsleden. Reden te meer om daar eens ferm in te snoeien, iets waar we met Groen al langer voor pleiten.

En tenslotte zal ook de huidige raadszaal, nu al voorzien voor een grotere groep raadsleden, écht wel veel te groot zijn. Maar daar zal wellicht niemand van wakker liggen…

Advertenties