West-Vlaanderen veilig en wel!?…

Ik schrijf al enkele jaren een commentaarstuk over de rede van de gouverneur. De gouverneur had het dit jaar over het veiligheidsbeleid, onder de titel ‘Veiligheid! Veiligheid? Veiligheid…’ en kondigde over dit thema alvast een deel 2 aan voor volgend jaar. Dan zal onder andere ook de milieuhandhaving aan bod komen.

Niemand kan natuurlijk iets hebben tegen de doelstelling om onze provincie veilig te houden, alleen de manier waarop kan voer voor discussie zijn. De gouverneur hield een aantal duidelijke pleidooien, maar dit jaar weinig tot geen zaken waar Groen een probleem mee heeft. Het was uitkijken wat de gouverneur zou zeggen over vluchtelingen, na de oproep in het begin van het jaar om die mensen geen eten te geven, een uitspraak waar ik samen met kamerlid Wouter De Vriendt tegen reageerde. Maar dit pleidooi werd niet herhaald, er werd zelfs expliciet gezegd dat vluchtelingen in se geen criminelen zijn.  Dat die mensen slachtoffers zijn van mensenhandelaars, en dat die vooral moeten aangepakt worden, mocht wel eens gezegd worden.

Het vertrekpunt was dat we leven in een emotiecultuur, waar beleving en perceptie meer belang krijgen dan de feiten. Onzekerheid ligt aan de basis van een onveiligheidsgevoel, en die onzekerheid heeft dikwijls mondiale oorzaken, zoals milieurampen, oorlogssituaties en de economische crisis. Als er nog een tekortkoming in de rede zat, dan was het dat de internationale veiligheidssituatie, op vele plaatsen in de wereld spijtig genoeg rampzalig, te weinig aandacht kreeg. Veiligheid kreeg niet alleen de betekenis van hard optreden, maar het evenwicht vinden tussen opbouwwerk en handhaving werd benadrukt.

Kort samengevat pleitte de gouverneur voor:

  • Een nieuwe (verplichte) fusiegolf voor kleinere politiezones, om een continue kwalitatieve dienstverlening aan de burger te kunnen bieden en voldoende specifieke deskundigheid in huis te kunnen hebben. De gouverneur erkende dat de besparingsdruk en de terreurproblematiek ervoor zorgt dat de dienstverlening soms tekortschiet.
  • Het algemeen gebruik door alle politiezones van het provinciaal dispatchingsystem CIWES in Brugge en meer bevoegdheden voor de provinciale coördinator bij de federale politie.
  • Een moderne, digitale transfer van documenten tussen politie en parket (stel je voor, anno 2016 gebeurt het dat politiemensen op hun moto moeten springen om een papieren dossier naar het parket te brengen), te starten met een West-Vlaams proefproject.
  • Een betaalde inzet van politiemensen voor grootschalige evenementen, zoals voetbalmatchen of grote festivals, zodat de beschikbare mankracht ook efficiënt zou ingezet worden. Daarbij wordt de kust tijdens de zomervakantie als een permanent massa-evenement gezien, terwijl het nu voorkomt dat de politiezones van de kust ingezet worden voor evenementen in het binnenland als Rock Werchter (via het zogenaamde Hicap-systeem, waar ook aangeklaagd wordt dat bepaalde Waalse politiezones geen bijdrage moeten leveren).

Allemaal zaken die tamelijk institutioneel zijn, maar waar de gouverneur op basis van zijn praktijkervaring tekortkomingen ziet. Over het evenwicht tussen privacy en veiligheid werd niet gesproken, maar in het daaropvolgende mini-debat met enkele mensen uit het veld van politie en parket, was dat wel het belangrijkste onderwerp. Een aspect waar we bij Groen wel gevoelig voor zijn. Het argument dat er toch vanalles op de sociale media komt en er dus toch weinig privacy meer overschiet, overtuigt ons niet direct. Daarnaast kwam daar het (terechte) pleidooi van een gedeeld beroepsgeheim tussen politie en hulpverleners uit de sociale sector aan bod.

Ook verkeersveiligheid kwam aan bod, en terecht werden de te talrijke verkeersslachtoffers aangekaart. Doordat dit telkens maar over een beperkt aantal slachtoffers gaat, krijgt dit te weinig aandacht, maar de impact is groter dan een aanslag. Elementen hierin zijn de weginfrastructuur, de auto’s zelf, nieuwe technologie die rijden veiliger kan maken, en vooral handhaving rond alcohol en te snel rijden. Ook volgde een pleidooi om de gemeentelijke mobiliteitsplannen beter op elkaar af te stemmen. Er werd vorig jaar de vzw Verkeersveiig West-Vlaanderen opgericht (een primeur voor ons land) om hierrond te werken. Vreemd dat het pleidooi van Herman om te streven naar overal maximum 70 km/uur op gewestwegen altijd maar afgewimpeld werd. Het zal vanaf januari nu op Vlaams niveau ingevoerd worden.

De rede eindigde met dit laatste een stukje uit het toneel ‘in een fractie van een seconde’, waar een (echte) hulpverlener en een (echt) slachtoffer van een verkeersongeval het op een bijzonder origineel vertolkte manier een toneelstuk voor jongeren vanaf 16 brengen over de verwoestende impact die een verkeersongeval kan hebben. Bijzonder aangrijpend maar toch met de nodige humor gebracht. En om correct af te sluiten volgde een alcoholvrije receptie, meer dan terecht en voor herhaling vatbaar.

Advertenties

Een stap achteruit. Kostprijs: 10.000 euro.

Vandaag zet de provincieraad weer een stap achteruit. De jaarlijkse rede van de gouverneur is opnieuw op een andere datum dan de provincieraad, wat zo’n 10.000 euro extra aan zitpenningen kost (gerekend aan een 50-tal aanwezige provincieraadsleden).

Groen heeft al van in het begin van de legislatuur commentaar op een aantal volgens ons te hoge vergoedingen die de provincieraadsleden uitbetaald krijgen. Een mooi voorbeeld daarvan is het uitbetalen van presentievergoedingen (beter bekend als zitpenningen) voor de jaarlijkse rede van de gouverneur. Dat betekent zo’n anderhalf uur luisteren naar de speech en eventueel een panelgesprek en daarna receptie en een maaltijd. Daarvoor worden we betaald, goed voor een vergoeding van een dikke 200 euro bruto per persoon. Het maakt zogenaamd deel uit van de provincieraad. En sinds Groen hier een punt van maakt, zorgt de voorzitter ervoor dat dit duidelijk vermeld wordt bij de verwelkoming J De oorsprong van de zitpenningen, vernemen we van onze voorgangers in de raad, ligt in het feit dat de rede vroeger weinig volk trok. Sinds er een vergoeding is, is dit blijkbaar sterk verbeterd….

Onder druk van Groen en ook NVA was dat de afgelopen 2 jaar anders: de rede werd gekoppeld aan de normale zitting van de provincieraad, zodat alles op dezelfde dag gebeurde. Op die manier was er voor de hele dag 1 zitpenning en kon die 10.000 euro bespaard worden.

Maar dat was buiten Open VLD gerekend, die de nieuwe werkwijze weer in vraag stelde, en hierin gesteund werden door CD&V én Vlaams Belang. De discussie werd in het voordeel van deze partijen beslecht doordat de gouverneur op de normale datum van de provincieraad blijkbaar in het buitenland vertoeft. Einde discussie.

Groen zal in elk geval zijn zitpenningen, zoals we voordien ook deden, wegschenken aan een goed doel. De rede gaat vandaag over veiligheid, dus we vinden zeker een organisatie die op dat vlak goed werk verricht en onze steun verdient. Als alle partijen meedoen die tegen het weer loskoppelen van rede en provincieraad zijn, dan zouden we een heel mooi bedrag kunnen verzamelen!