Geen plaats voor 100 bomen, wel uitbreiding voor bestaande en 70 ha nieuwe industrie

Tussenkomst op de provincieraad van 28 november 2017 over het planologisch attest voor de uitbreiding van de firma Galloo:

Vorige week stond er in de Krant van West-Vlaanderen een triest artikel over Menen: ‘Nergens plaats voor geboortebos’.

Ik vond dat zeer vreemd. De gezinsbond wil graag met de jonge gezinnen bomen planten voor de pasgeboren kinderen, maar dat lukt al enkele jaren op rij niet. Nochtans, blijkbaar is er nog veel ruimte in Menen. Als het is om bijkomende industrie te zoeken, dan wordt er blijkbaar wel plaats gevonden.

Vandaag staat op de agenda een planologisch attest voor een (zoveelste) uitbreiding van het bedrijf Galloo, maar de zoektocht naar een nieuw bedrijventerrein van 70 hectare hangt ook nog boven het hoofd van de inwoners van Menen, Wervik en Wevelgem.

En eigenlijk is dat helemaal niet logisch. Menen is een van de steden in Vlaanderen die de bedenkelijke eer gehad hebben om onderwerp te zijn van een biomonitoringsonderzoek. Van een 200-tal jongeren werd bloed, haar en urine onderzocht op zoek naar vervuilende stoffen en hun impact op de gezondheid. Ik zal jullie de technische details besparen, maar de conclusie van de studie was dat er wel degelijk een negatieve impact was op de gezondheid van de onderzochte jongeren. Het ging onder andere over PAK’s (polyaromatische koolwaterstoffen), verbindingen die algemeen vrijkomen bij verbrandingsprocessen, dus onder andere verwarming en transport. Een bedrijventerrein die geen bijdrage levert aan de uitstoot van deze stoffen bestaat dus niet.

Door het bedrijf Galloo, waar het hier nu over gaat, is er in Menen al vele jaren een voedingsadvies van kracht. En dat stelt dat het voor een groot deel van de stad afgeraden wordt om eieren of groenten van uit de eigen tuin te eten, omwille van de emissies van PCB’s en dioxines. Deze stoffen en hun slechte reputatie kennen jullie, onder andere van de verbrandingsovens. Het is pas na heel wat onderzoek dat er door de case Menen een duidelijk verband gelegd werd tussen de schrootverwerkende industrie en aanwezigheid van dioxines en PCB’s, een link die voorheen niet duidelijk was.

Kortom, het is dus wetenschappelijk bewezen dat de industrie die er vandaag in Menen is, een negatief effect heeft op de gezondheid van de mensen die errond wonen. En wat is het antwoord van het beleid, onder andere van de provincie? juist het tegenovergestelde van wat logisch zou zijn.

In plaats van het bedrijf Galloo in te perken en de milieu-impact te verminderen (en toegegeven, daar zijn ook wat inspanningen voor gedaan, weliswaar onder druk), mogen de activiteiten nog toenemen. Dat er activiteiten in een overdekte loods zouden plaatsvinden, is op zich positief, maar als dit op bijkomende terreinen gebeurt en niet in plaats van de huidige bedrijfsruimte in open lucht, dan zal de milieu-impact niet verminderen.

En in het algemeen over de industrie in Menen: in plaats van de impact op milieu en gezondheid van de aanwezige bedrijven te proberen verminderen, gaat de provincie lustig op zoek naar tientallen hectares om bijkomende industrie te realiseren.

Maar ruimte voor 100 bomen te planten, dat is niet te vinden. Het zal dan ook niet verbazen dat wij niet achter deze uitbreiding kunnen staan en tegen zullen stemmen.

Advertenties