Mijn top 5

Zoals elk jaar hadden we afgelopen weekend het feedbackmoment van de provincieraadsfractie voor de leden van Groen. We combineren een interessant bezoek aan iets dat met de provincie te maken heeft met wat uitleg over de werking van onze fractie. Deze keer waren we te gast bij het Provinciaal Opleidingscentrum voor de Veiligheidsdiensten in Zedelgem. En om in deze drukke tijden wat werk te sparen, werd de gebruikelijke toelichting ingekort tot een top 5 van de voorbije legislatuur van elk lid van de fractie. Dit was de mijne:

Op de 1e plaats: Mijn overwinning op de Voka-quiz ‘de slimste politicus van Kortrijk-Roeselare-Tielt’ op hun nieuwjaarsreceptie dit jaar. Niet zozeer omwille van de overwinning op zich. Dit is wel zeer goed in het oog gesprongen, zowel binnen als buiten de partij. Mocht ik een quiz bij Natuurpunt winnen, niemand zou er over spreken. Maar een Groen-politicus die over de meeste dossierkennis blijkt te beschikken op een activiteit van Voka met 1200 ondernemers in de zaal, en er daarna voor kiest om de doelgroep niet naar de mond te praten maar een pleidooi te houden voor evenveel aandacht voor ruimte voor natuur als voor ruimte voor ondernemen, dat valt op. (het was trouwens ook geen toevalstreffer, want ook andere groene mandatarissen in andere regio’s scoorden goed.) Maar ik kies dit vooral omdat het de aanleiding was dat mijn werk achter de schermen naar voor kwam. Op een tweet van een aanwezig ondernemer “@groen wint economische kwis tot verbijstering van 95% van de aanwezige ondernemers” kreeg ik een zeer lovende reactie van Patrice Bakeroot, medewerker bij Voka: “Lange periode met @maartentav in de Procoro gezeteld. Kent zijn dossiers, ook economische. Altijd verstandige en redelijke tussenkomsten.” Patrice bedoelde wel de POM ipv de Procoro, maar dit vind ik een zeer groot compliment, voor werk dat normaal niet in de openbaarheid komt, maar dankzij dit evenement wel publiek werd.

Plaats 2: De subsidie van 10.000 euro voor Velt. Het vormt het bewijs dat je vastbijten in een onlogische situatie, ondanks het feit dat de meerderheid mij eerst op het verkeerde been probeerde te zetten, wel resultaat kan opleveren. In 8 stappen kwam ik tot het resultaat dat niet alleen Tuinhier, maar ook Velt West-Vlaanderen (die rond hetzelfde thema werkt maar met meer aandacht voor het ecologische) een deftige werkingssubsidie van de provincie krijgt. Het zou mij te ver leiden om het hele proces hier op te sommen, maar je kan het nalezen op een van mijn vorige blogs: https://maartentavernier.wordpress.com/2017/03/06/het-verhaal-van-de-provinciale-subsidie-voor-velt/

Plaats 3: De motie rond de financiering van de MUG-helicopter waarvoor ik het initiatief nam en die unaniem door alle fracties goedgekeurd werd. Een zeldzame situatie, zeker nadat na een aantal moties rond onderwerpen die voor de meerderheid gevoelig lagen (statiegeld, bescherming poldergraslanden), het indienen van een motie bemoeilijkt werd. In het kort gezegd pleitte de motie ervoor dat de federale overheid de werking van de MUG-helicopter vanuit het Brugse AZ Sint-Jan zou financieren. Vandaag moet de vzw die hiervoor instaat, budgetten en budgetjes samensprokkelen (of bedelen bijna) bij de provincie, lokale besturen en private sponsors om in de lucht te kunnen blijven.

Plaats 4: Gedurende de legislatuur, telkens als een soort precampagne, werden door de fractie (met mezelf als drijvende kracht) 2 folders in elkaar gestoken. Eentje over ‘Lekker en duurzaam eten in West-Vlaanderen’ samen met Groen Plus in 2013 en eentje vorig jaar met als titel ‘West-Vlaamse groene zomertips’ samen met een aantal lokale groepen. Samen werden zo’n 20.000 stuks verspreid over markten en evenementen in zowat heel West-Vlaanderen. Het was een bewuste keuze om in een verkiezingsloze periode hiermee te flyeren met een zeer laagdrempelig onderwerp. Het heeft telkens bloed, zweet en tranen gekost om die folders klaar te stomen, maar het resultaat mocht er zijn en de reacties waren telkens zeer lovend! Je vindt de folder hier: http://groenwestvlaanderen.be/provincieraad/ (bij publicaties)

Plaats 5: En daarnaast kon mijn focus op een actieve (pers)communicatie niet achterwege blijven. De provincieraad is een orgaan waar je niet zoveel over hoort of leest in de media. Ik had mij voordat ik lijsttrekker werd voor de provincieraad voorgenomen om te zorgen dat mensen binnen en buiten de partij toch af en toe hoorden over wat we in de provincieraad allemaal doen. En dat is toch een uitdaging waar er grote stappen vooruit gezet zijn. Mijn eerste opvallende wapenfeit was tussenkomen in het debat over de subsidiëring door de provincie van gemeentelijke zwembaden, met de mijter en staf van de Sint. De boodschap was uiteraard dat de provincie geen sinterklaas moest spelen (iets wat in het verleden veel te veel gebeurde – en nu nog soms). Een visueel attribuut zorgt ervoor dat je gemakkelijker opgepikt wordt door de media. Maanden later kwam ik nog een journalist tegen die mij meende te kennen van ergens. Het bleek na wat zoeken van dit ‘optreden’ te zijn. ook tijdens de budgetbesprekingen kwamen we telkens met een attribuut dat onze kernboodschap illustreerde. En dat werkt om in de media te komen. Zowel Groen als NVA gebruikten een bepaald jaar het beeld van de Titanic voor de provincie (die ongestoord bleef doorvaren met de ijsberg in zicht). Alleen hadden wij iets visueels mee, en zo kwam Gerda in beeld en niet de NVA-fractieleider. Andere voorbeelden waar ik trots op ben is de dubbele pagina die we mochten vullen in de Krant van West-Vlaanderen onder de titel ‘De open ruimte, daar willen we voor vechten’ in aanloop van de verkiezingen van 2014. Het sloot toen perfect aan bij de thema’s die we toen naar voor schoven voor de Vlaamse verkiezingen.  Of die keer dat onze gouverneur het nodig vond om ervoor te pleiten dat liefdadigheidsorganisaties geen voedsel mochten uitdelen aan mensen op de vlucht. Toen haalden Wouter De Vriendt en ikzelf pagina 3 van Het Laatste Nieuws met de quote ‘Sinds wanneer is het de taak van de gouverneur om een oprechte daad van naastenliefde te veroordelen?’.

Valt het op dat ik met enige tevredenheid en trots terugblik op mijn eerste legislatuur als provincieraadslid. Ik ben alvast klaar om enthousiast en gedreven aan een tweede termijn te beginnen, en ik hoop dat mijn werk inspirerend was en is voor toekomstige groene provincieraadsleden, ook in andere provincies. Dat viel blijkbaar ook de leden van Groen West-Vlaanderen op, want zij gaven mij unaniem de kans om opnieuw als lijsttrekker de komende provincieraadsverkiezingen in te gaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s